Τρισάγιο

 Στην εκκλησιά της ποίησης
''το φως που καίει''
κρατάει ζωντανούς τους άγιους της ψυχής
να μας φυλάνε απ' τα θεριά των οίκων
-ανθρώπων και θεού-
Ο Μάνος στους αιθέρες,
της λευτεριάς ρακοσυλλέκτης,
στέλνει θλιμμένος τα τραγούδια του
-λάβαρα που τα σκίζει η βία-
Σκορπούν οι λέξεις
σ' άγριες δημοσιές,
σ' ολοκαυτώματα της γης
κι απάνω τους κομπάζουν θεατρίνοι.
Πού κατοικούμε;
Σ' έναν βάλτο
άναυδοι
κι έξω αλωνίζουν αληγείς αγέρηδες,
γεννήτριες
κι ευδαίμονες γραικύλοι.

''ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ''

[Για τον Μάνο Ελευθερίου! ''Έφυγε σαν σήμερα το 2018]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 


ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΒΙΝΤΕΟ STAR KENΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


                                               ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Στιγμιότυπα της παρουσίασης 11.6.2022 στο Πολιτιστικό Κέντρο Αμφίκλειας. Από το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού STAR ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ευχαριστώ θερμά!!!
 
 
 
                                                      

ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ'' ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

 Ήταν μια μαγική βραδιά! Με ποίηση, τιμή, συγκίνηση! Με ένα συγκλονιστικό ''μαζί''!!! Απ' την καρδιά μου ευχαριστώ τους συμπατριώτες μου που πλημμύρισαν με την παρουσία τους το Πολιτιστικό Κέντρο Αμφίκλειας, αλλά κι όσους δεν μπόρεσαν, όμως ήξερα πως ήταν εκεί! Ευχαριστώ τους εξαιρετικούς ομιλητές κι όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, με τους οποίους ταξιδέψαμε το ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΌΝΟΥ'' Ευχαριστώ για το υπέροχο ταξίδι!!!

Μαρία Σκουρολιάκου




                  

                                             



 
 




Να μην ξεχνάς να με φωνάζεις ''μάνα''

 

Σφιχτά κρατιέμαι απ’ τις προσφωνήσεις

να μη γλιστρήσω στων δακρύων την ακράτεια 

γιατί κλειδώνονται ολοένα οι δρόμοι

από των χρόνων τα βαθιά τα χάσματα.

 

Να μη μ’ αφήσεις χαμογέλιο μου.

Μη γκρεμιστώ σε άδεια αγκαλιά το σούρουπο.

Σε βλέμματα μεσάνυχτα μην βυθιστώ.

 

Όταν ο κήπος μέσα θα φυλλορροεί

κι οι ψίθυροι της νύχτας δεν θα είναι γέλιο

σαν θα καρφώνονται αγκάθια στα ματόκλαδα

κι ο ήλιος δεν θ’ ακούει τη φωνή μου,

όταν στο σώμα θα φορώ πέτρες βαριές

και τ' οξυγόνο θα κλειστεί σε ασημένιους όλμους,

να μη μ’ αφήσεις χαμογέλιο μου.

 

Να μην ξεχνάς να με φωνάζεις ''μάνα''

 

''Χρώμα Αύριο''